Արաուկարիա տարատերև (Araucaria heterophylla) 60–90 սմ

Արաուկարիա տարատերևը՝ սենյակային փշատերև ծառ ինտերիերի համար

Արաուկարիա տարատերևը արտաքինով առանձնացող սենյակային բույս է, որը համադրում է երիտասարդ փշատերև ծառի կառուցվածքը և ինտերիերի համար հարմար չափերը։ Նրա ճյուղերը կենտրոնական ցողունի շուրջ դասավորվում են հավասար հորիզոնական շերտերով՝ ձևավորելով բնականորեն համաչափ սաղարթ։ Բույսը գեղեցիկ և ամբողջական տեսք ունի առանց բարդ ձևավորման, ինչի շնորհիվ հարմար է ինչպես տան, այնպես էլ գրասենյակի, աշխատասենյակի, սրահի կամ ընդունարանի համար։

60–90 սմ չափի արաուկարիան արդեն կարող է օգտագործվել որպես ինքնուրույն կանաչ շեշտ։ Այն ավելի բարձր է սովորական սեղանի բույսերից, բայց դեռ չի զբաղեցնում այնքան տարածք, որքան խոշոր հատակային ծառերը։ Կախված իրական բարձրությունից՝ այն կարելի է տեղադրել ցածր, կայուն տակդիրի վրա կամ անմիջապես հատակին։

Ինչ տեսք ունի Araucaria heterophylla 60–90 սմ բույսը

Araucaria heterophylla-ն ձևավորում է ուղիղ ուղղահայաց ցողուն և տարբեր ուղղություններով տարածվող կանոնավոր ճյուղեր։ Երիտասարդ ասեղնատերևները փափուկ են, կարճ և ավելի քիչ փշոտ, քան սովորական այգու բազմաթիվ փշատերևների մոտ։ Հավասար դասավորված ճյուղաշերտերի շնորհիվ սաղարթը հիշեցնում է ճիշտ կանաչ բուրգ։

Յուրաքանչյուր բույս զարգանում է փոքր-ինչ տարբեր կերպ։ Իրական բարձրությունը, սաղարթի լայնությունը, ճյուղաշերտերի քանակը և խտությունը կարող են տարբերվել նշված չափերի սահմաններում։ Բավարար լուսավորության և հավասարակշռված խնամքի դեպքում արաուկարիան ավելի երկար է պահպանում համաչափ և հավաք տեսքը։

Արաուկարիան եղևնի՞ է, սոճի՞, թե՞ առանձին բույս

Սաղարթի ձևի պատճառով արաուկարիային հաճախ անվանում են սենյակային եղևնի կամ Նորֆոլկյան սոճի։ Սակայն բուսաբանորեն այն չի պատկանում ոչ իրական եղևնիներին, ոչ էլ սոճիներին։ Այն արաուկարիազգիների հնագույն ընտանիքի ներկայացուցիչ է և սենյակային մշակույթում գնահատվում է իր մշտադալար տեսքի ու կանոնավոր բրգաձև կառուցվածքի համար։

Արաուկարիան երբեմն օգտագործում են որպես կենդանի ամանորյա ծառ՝ զարդարելով թեթև դեկորատիվ տարրերով։ Երիտասարդ ճյուղերի վրա ցանկալի չէ կախել ծանր խաղալիքներ կամ խիտ լուսաշղթաներ, որպեսզի չխախտվի սաղարթի բնական համաչափությունը։

Որտեղ տեղադրել արաուկարիան տանը կամ գրասենյակում

Արաուկարիայի համար ցանկալի է ընտրել սենյակի ամենալուսավոր հատվածներից մեկը։ Հարմար է արևելյան, արևմտյան կամ լավ պաշտպանված հարավային պատուհանի մոտ գտնվող տեղը։ Լույսը պետք է հնարավորինս հավասար հասնի ամբողջ սաղարթին, հակառակ դեպքում սենյակի կողմում գտնվող ճյուղերը կարող են ավելի թույլ զարգանալ, իսկ ցողունը՝ աստիճանաբար թեքվել դեպի պատուհանը։

Ծաղկամանը կարելի է ժամանակ առ ժամանակ փոքր անկյունով շրջել լույսի աղբյուրի նկատմամբ, սակայն բույսի դիրքը հաճախակի և կտրուկ փոխել ցանկալի չէ։ Ուժեղ կեսօրվա արևից երիտասարդ ասեղնատերևները պետք է պաշտպանել, հատկապես ամռանը։

Արաուկարիան գեղեցիկ է երևում հյուրասենյակում, լուսավոր նախասրահում, աշխատասենյակում, գրասենյակում, ստուդիայում, ձմեռային այգում և ընդարձակ սպասասրահում։ Նրա կանոնավոր երկրաչափական կառուցվածքը լավ է համադրվում ժամանակակից, դասական, սկանդինավյան և մինիմալիստական ինտերիերների հետ։

Կարելի՞ է արաուկարիան պահել դրսում Երևանում

Երևանի կլիմայական պայմաններում տարատերև արաուկարիան պետք է դիտարկել որպես սենյակային բույս։ Այն նախատեսված չէ բաց հողում բացասական ջերմաստիճաններով ձմեռելու համար։ Ամռանը ծաղկամանը կարելի է ժամանակավորապես տեղափոխել պատշգամբ, պատշգամբ-տեռաս կամ բակ, երբ գիշերներն արդեն տաք են, իսկ տարածքը պաշտպանված է ուժեղ քամուց և այրող կեսօրվա արևից։

Արտաքին պայմաններին բույսը պետք է սովորեցնել աստիճանաբար։ Սկզբում այն տեղադրում են լուսավոր ստվերում, այնուհետև դանդաղ ավելացնում մեղմ արևային լույսի քանակը։ Աշնանային սառնությունից առաջ արաուկարիան պետք է վերադարձնել սենյակ՝ չսպասելով ցուրտ գիշերների կամ սառնամանիքի։

Արաուկարիա տարատերևի ջրումը

Արաուկարիան չի պատկանում ոչ մշտապես խոնավ հող պահանջող բույսերին, ոչ էլ սուկուլենտներին, որոնք կարող են երկար մնալ ամբողջությամբ չոր հողում։ Այն պետք է ջրել հողի վերին շերտի թեթև չորանալուց հետո։ Արմատագունդը երկար ժամանակ ամբողջությամբ չորացնել ցանկալի չէ, սակայն մշտական խոնավությունն ու ջրի կուտակումը նույնպես վտանգավոր են։

Ջրելիս հողը հավասարաչափ խոնավացնում են, այնուհետև թույլ տալիս, որ ավելորդ ջուրը դուրս գա ջրահեռացման անցքերից։ Տակդիրում կամ փակ դեկորատիվ ծաղկամանում կուտակված ջուրը պետք է հեռացնել։ Ձմռանը, հատկապես զով սենյակում, հողը ավելի դանդաղ է չորանում, այդ պատճառով ջրումների միջև ընդմիջումները երկարացնում են։

Հաստատված ջրման օրացույց հնարավոր չէ նախապես սահմանել։ Հաճախականությունը կախված է սենյակի ջերմաստիճանից, լուսավորությունից, ծաղկամանի ծավալից, հողի կազմից և ջեռուցման աշխատանքից։ Հաջորդ ջրումից առաջ պետք է ստուգել հողի իրական խոնավությունը։

Օդի խոնավությունը և ճյուղերի չորանալու պատճառները

Ռադիատորից կամ ջեռուցման սարքից եկող չոր և տաք օդը կարող է առաջացնել ճյուղերի ծայրերի չորացում, ստորին ճյուղերի կորուստ և սաղարթի ընդհանուր տեսքի վատացում։ Արաուկարիան ցանկալի է տեղադրել մարտկոցից, տաք օդ փչող սարքից, օդորակիչից և մշտական սառը միջանցիկ քամուց հեռու։

Ջեռուցման շրջանում օգտակար է պահպանել օդի չափավոր խոնավություն։ Կարելի է օգտագործել օդի խոնավացուցիչ կամ խոնավ կավագնդիկներով լայն տակդիր, սակայն ծաղկամանի հատակը չպետք է անմիջապես կանգնի ջրի մեջ։ Բույսին անհրաժեշտ է նաև օդի բնական շրջանառություն՝ առանց ուժեղ ուղղված հոսանքի։

Ամբողջությամբ չորացած ստորին ճյուղը սովորաբար չի վերականգնվում, այդ պատճառով ավելի լավ է ժամանակին կարգավորել լուսավորությունը, ջրումը և օդի խոնավությունը։ Կենտրոնական վերնամասը պետք է հատկապես պաշտպանել, քանի որ դրա վնասումը կարող է խախտել բույսի ուղղահայաց աճն ու համաչափությունը։

Ջերմաստիճանը և արաուկարիայի ձմեռային խնամքը

Ձմռանը արաուկարիան ավելի լավ է զգում իրեն լուսավոր և չափավոր զով սենյակում, քան տաք մարտկոցի կողքին։ Ջերմաստիճանի նվազման դեպքում ջրումը սահմանափակում են, սակայն հողը երկար ժամանակ ամբողջությամբ չոր չեն թողնում։ Որքան տաք է սենյակը, այնքան ավելի կարևոր են բավարար լուսավորությունը և չափազանց չոր օդից պաշտպանությունը։

Եթե զով ձմեռում կազմակերպել հնարավոր չէ, արաուկարիան տեղադրում են հնարավորինս լուսավոր վայրում՝ ջեռուցման սարքերից հեռու։ Այդ շրջանում ցանկալի չէ ակտիվ աճ խթանել հաճախակի պարարտացմամբ կամ ավելորդ ջրմամբ։

Հողը, վերատնկումը և ծաղկամանի ընտրությունը

Արաուկարիայի համար հարմար է փխրուն, սննդարար և լավ ջրահեռացվող հողախառնուրդը։ Ջուրը պետք է հավասարաչափ անցնի հողի միջով՝ արմատների մոտ չմնալով խիտ և մշտապես թաց շերտի ձևով։ Ծաղկամանը պարտադիր պետք է ունենա ավելորդ ջրի դուրս գալու անցքեր։

Առաքումից անմիջապես հետո, եթե շտապ անհրաժեշտություն չկա, բույսը վերատնկել պարտադիր չէ։ Սկզբում նրան ժամանակ են տալիս հարմարվելու նոր սենյակի լուսավորությանը և ջերմաստիճանին։ Պլանային վերատնկման ժամանակ ընտրում են նախկինից միայն փոքր-ինչ լայն ծաղկաման, քանի որ չափազանց մեծ տարան երկար է պահպանում խոնավությունը և դժվարացնում ջրման վերահսկումը։

Արմատների հետ աշխատելիս կարևոր է պահպանել ցողունի կայուն ուղղահայաց դիրքը։ Արմատավզիկը չպետք է զգալիորեն ավելի խոր տնկել, քան այն գտնվում էր նախկին ծաղկամանում։ Բարձր բույսի համար կարող է անհրաժեշտ լինել ավելի ծանր և կայուն տարա, որպեսզի սաղարթը չշրջի ծաղկամանը։

Հաճախ տրվող հարցեր տարատերև արաուկարիայի մասին