Թունբերգի մանուշակագույն ծորենի (Berberis thunbergii) 40–60 սմ

Թունբերգի մանուշակագույն ծորենին այգու և բակի համար

Թունբերգի մանուշակագույն ծորենին դեկորատիվ այգու թուփ է, որը հատկապես գնահատվում է սաղարթի արտահայտիչ գույնի համար։ Բորդո, կարմրամանուշակագույն և խորը մանուշակագույն երանգները պահպանվում են գարնանից մինչև աշուն, ինչի շնորհիվ բույսը դեկորատիվ է մնում շատ ավելի երկար, քան կարճատև ծաղկում ունեցող բազմաթիվ թփեր։ Այն կարելի է տնկել որպես առանձին գունային շեշտ, օգտագործել արահետի եզրին, համադրել փշատերևների հետ կամ մի քանի բույսից ձևավորել խիտ գունավոր եզրագիծ։

40–60 սմ չափի ծորենին արդեն լավ նկատելի է լանդշաֆտում, բայց միաժամանակ բավական երիտասարդ է՝ նոր վայրին արագ հարմարվելու և ցանկալի ձևով զարգանալու համար։ Այն հարմար է մասնավոր այգու, ամառանոցի, բակի, մուտքի հատվածի, առևտրային տարածքի կամ գրասենյակի հարակից տարածքի կանաչապատման համար։

Ինչ տեսք ունի Թունբերգի մանուշակագույն ծորենին 40–60 սմ

Berberis thunbergii-ն ձևավորում է բազմաճյուղ թուփ՝ բազմաթիվ բարակ ընձյուղներով և փոքր տերևներով։ Մանուշակագույն ձևը սովորական կանաչ ծորենուց տարբերվում է մուգ դեկորատիվ սաղարթով, որի գույնն առավել հագեցած է լինում լավ արևային լուսավորության պայմաններում։ Գարնանը ճյուղերի վրա կարող են հայտնվել մանր բաց դեղին ծաղիկներ, իսկ աշնանը՝ կարմիր դեկորատիվ պտուղներ։

Բույսի հիմնական առավելությունը խիտ գունավոր սաղարթն է և կանաչ, ոսկեգույն կամ արծաթագույն բույսերի հետ ուժեղ հակադրություն ստեղծելու կարողությունը։ Ծորենին տերևաթափ թուփ է․ աշնանը սաղարթի գույնը կարող է ավելի վառ դառնալ, ապա տերևները բնականորեն թափվում են։ Ձմռանը թուփը մնում է առանց տերևների, իսկ գարնանը կրկին ծածկվում է երիտասարդ սաղարթով։

Որտեղ տնկել մանուշակագույն ծորենին Երևանում

Հագեցած մանուշակագույն երանգ ստանալու համար ցանկալի է ընտրել արևոտ տարածք։ Թեթև կիսաստվերում թուփը նույնպես կարող է լավ աճել, սակայն տերևների գույնը հաճախ դառնում է ավելի մեղմ և կանաչավուն։ Ծորենին հարմար է Երևանի բաց բակերի և այգիների համար, սակայն նոր տնկված բույսը ցանկալի է աստիճանաբար հարմարեցնել ամառային շատ ուժեղ արևին, հատկապես եթե այն նախկինում պահվել է ավելի պաշտպանված պայմաններում։

Ծորենին կարելի է տնկել արահետի երկայնքով, ցանկապատի մոտ, ավելի բարձր փշատերևների առջև, գիհու, թույայի, եղևնու, նարդոսի կամ դեկորատիվ հացազգիների կողքին։ Մուգ սաղարթը հատկապես գեղեցիկ է երևում բաց գույնի քարի, մանրախճի և ոսկեգույն կամ արծաթագույն բույսերի ֆոնին։

Քանի որ ընձյուղների վրա կան սուր փշեր, թուփը խորհուրդ չի տրվում տնկել անմիջապես նեղ անցուղու, մանկական խաղահրապարակի կամ այնպիսի վայրի կողքին, որտեղ մարդիկ հաճախ կարող են դիպչել բույսին։

Ծորենու տնկումը, հողը և ջրումը

Հողի նկատմամբ ծորենու հիմնական պահանջը ավելորդ ջրի ազատ հեռացումն է։ Այն կարող է աճել տարբեր այգու հողերում, սակայն ծանր և մշտապես խոնավ հողը մեծացնում է արմատների վնասման վտանգը։ Եթե տարածքի հողը շատ խիտ է, այն կարելի է բարելավել հասուն կոմպոստով և կառուցվածքը թեթևացնող նյութերով։ Կարևոր է ընտրել վայր, որտեղ անձրևից կամ ջրումից հետո ջուրը երկար ժամանակ չի կուտակվում։

Տնկելուց հետո արմատագունդը պետք է լավ ջրել։ Առաջին ամիսներին անհրաժեշտ է հետևել, որպեսզի հողը ամբողջությամբ չչորանա։ Երիտասարդ բույսն ավելի կանոնավոր ջրման կարիք ունի, քան արդեն արմատավորված հասուն թուփը։ Հետագայում ավելի օգտակար է ջրել առատ, բայց համեմատաբար հազվադեպ՝ հաշվի առնելով եղանակը և հողի վիճակը։

Տարաներում աճեցնելու դեպքում անհրաժեշտ է ընտրել կայուն և բավական մեծ ծաղկաման՝ խոշոր ջրահեռացման անցքերով։ Հողախառնուրդը պետք է պահի անհրաժեշտ խոնավությունը, սակայն չդառնա խիտ և մշտապես թաց զանգված։ Ծաղկամանի ներքևում կամ տակդիրի մեջ ջուր չպետք է երկար ժամանակ մնա։

Մանուշակագույն ծորենու ձմեռումը և էտումը

Թունբերգի ծորենին ձմեռադիմացկուն այգու թուփ է և նախատեսված է բաց հողում աճեցնելու համար։ Երևանի պայմաններում ճիշտ տնկված բույսը սովորաբար հողի մեջ ավելի հուսալի է ձմեռում, քան փոքր տարայի մեջ։ Աշնանը սաղարթը թափվում է, բույսը մտնում է հանգստի շրջան և գարնանը վերսկսում աճը։

Եթե երիտասարդ ծորենին տնկվել է աշնանը, առաջին ձմռանը արմատների շրջակայքը կարելի է ծածկել կեղևով, կոմպոստով կամ այլ հարմար ցանքածածկ նյութով՝ չծածկելով արմատավզիկը։ Եթե բույսը ձմռանը մնում է ծաղկամանում, տարան ցանկալի է մեկուսացնել և պաշտպանել բոլոր կողմերից սառչելուց։

Ծորենին պարտադիր ուժեղ էտման կարիք չունի։ Գարնանը հեռացնում են չորացած և վնասված ճյուղերը, իսկ ամռանը անհրաժեշտության դեպքում ուղղում թփի ձևը։ Մի քանի բույսից հնարավոր է ստեղծել ազատ աճող կամ ավելի հստակ ձևավորված կենդանի ցանկապատ։ Էտելիս անհրաժեշտ է օգտագործել հաստ պաշտպանիչ ձեռնոցներ, քանի որ ճյուղերի վրա կան սուր փշեր։

Հաճախ տրվող հարցեր Թունբերգի մանուշակագույն ծորենու մասին